Tο μυρμήγκι

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένας αετός που όταν δεν έψαχνε από ψηλά τροφή, κατέβαινε στο έδαφος και παρατηρούσε τι έκαναν τα άλλα ζώα για να ζήσουν. Έτσι, έβγαζε πολύτιμα συμπεράσματα για το πώς ο ίδιος θα μπορούσε να βελτιώσει το κυνήγι του και γενικά την ζωή του. Έπαιρνε πολλές και πολύτιμες ιδέες που προσαρμόζοντας τις κατάλληλα,  είχε διευκολύνει πολύ στην δική του αναζήτηση.

Αυτή την φορά αποφάσισε να παρατηρήσει τα μυρμήγκια, για τα οποία είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον,  γιατί έβλεπε μεν πως ήταν πολύ εργατικά, αλλά δεν είχε παρατηρήσει καμία βελτίωση στην ζωή τους. Πάντα έκαναν τα ίδια και τα ίδια χωρίς να έχουν καμία εξέλιξη. Ήταν μικρά σε μέγεθος, αλλά πάρα πολλά σε άτομα και αυτό ήταν ένα χαρακτηριστικό που τα διευκόλυνε να κάνουν πολλές και διάφορες δουλειές και το κυριότερο να μαζεύουν τρόφιμα που τα κατανάλωναν όλα μαζί, μέσα στην μυρμηγκοφωλιά που είχαν κατασκευάσει.

Στάθηκε λοιπόν επάνω σε ένα κλαδί, σε μικρό ύψος από το έδαφος πάνω από μια μυρμηγκοφωλιά και άρχισε να τα παρατηρεί. Έβλεπε λοιπόν ένα – ένα να βγαίνουν από την είσοδο της μυρμηγκοφωλιάς, να περπατάνε για κάποια απόσταση, να συλλέγουν ό,τι βρίσκουν μπροστά τους και να το μεταφέρουν στην φωλιά τους. Μετά έβγαιναν ξανά και επαναλάμβαναν την ίδια διαδικασία.  Εκείνο δε που του έκανε τρομερή εντύπωση ήταν πως όλα τα μυρμήγκια πήγαιναν μέχρι μια συγκεκριμένη απόσταση από την μυρμηγκότρυπα και όχι μακρύτερα. Γιαυτό και αποφάσισε να ρωτήσει ένα από αυτά και να μάθει ποιος είναι ο λόγος αυτής της επιλογής τους.

-        Γειά σου μυρμήγκι, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;

-        Βεβαίως, απάντησε αυτό, τι θες να μάθεις ;

-        Βλέπω πως δεν απομακρύνεστε πολύ από την φωλιά σας, γιατί το κάνετε αυτό;

-        Δεν καταλαβαίνω, γιατί δηλαδή θα έπρεπε να πάμε μακρύτερα;

-        Για να βρείτε νέους καρπούς να φάτε, για παράδειγμα.

-        Και ποιος το λέει πως υπάρχουν και άλλοι καρποί εκτός από αυτούς που βρίσκουμε γύρω από την φωλιά μας;

-        Εγώ το λέω, δεν με πιστεύεις;

-        Όχι, δεν σε πιστεύω και ποιος είσαι εσύ;

-        Θα σου πω, αλλά για πες μου πρώτα, τον μυρμηγκοφάγο που είναι ο κύριος εχθρός σας, τον βλέπετε τώρα που έρχεται να σας κάνει όλα σας μια χαψιά;

-        Ποιος είναι αυτός, ρώτησε με αφέλεια το μυρμήγκι.

-        Είναι αυτός με την μεγάλη γλώσσα που την βάζει μέσα στην φωλιά σας, κολλάτε επάνω της και ρουφώντας την στο στόμα του, σας καταπίνει!   Απαντά με έμφαση ο αετός.

-        Δεν ξέρω εγώ γιαυτό που λες, δεν έχω δει τίποτα τέτοιο μέχρι τώρα.

-        Και καλά, δεν βλέπεις επίσης πως το νερό της λίμνης που υπάρχει λίγο πιο πέρα, απλώνεται συνέχεια και πως είναι θέμα χρόνου να πλημμυρίσει την φωλιά σας και να σας πνίξει όλα;

-        Ούτε γιαυτό ξέρω τίποτα και δεν με ενδιαφέρει. Αυτό που κάνω εγώ είναι να δουλεύω και να μεταφέρω καρπούς στην φωλιά μας.

-        Τουλάχιστον, βλέπεις το κοπάδι με τους ελέφαντες που έρχονται προς το μέρος σας και που έτσι και σας πατήσουν, θα σκοτώσουν τα περισσότερα από εσάς και θα καταστρέψουν την φωλιά σας;

-        Μου φαίνεται πως πας να μας τρομάξεις με όλα αυτά που λες, αλλά δεν θα τα καταφέρεις. Μέχρι σήμερα ζούμε καλά με την δουλειά μας και δεν βλέπουμε τίποτα από όλα αυτά που βλέπεις εσύ. Αλλά, δεν μου είπες, ποιος είσαι εσύ και που τα ξέρεις όλα αυτά;

-        Με λένε αετό και μπορώ να πετάξω ψηλά, βλέποντας που υπάρχουν ζώα που μπορώ να φάω, σε όλη την περιοχή και πολύ μακρύτερα ακόμη. Βλέπω ολόκληρη την εικόνα και έτσι μπορώ να αποφασίσω πιο σωστά, ελεύθερος από περιορισμούς της γης και μπορώ να δω αν κάποιος με απειλεί, όπως κάποιος άνθρωπος κυνηγός  για παράδειγμα. Θέλεις να σε πάρω να κάνουμε μια βόλτα να δεις και εσύ;

-        Φοβάμαι να πετάξω πάνω από την επιφάνεια της γης … νιώθω ασφάλεια όταν πατάω κάτω .. απάντησε το μυρμήγκι διστακτικά.

-        Σε καταλαβαίνω, απάντησε με κατανόηση ο αετός, αλλά δεν θα μπορέσεις ποτέ να δεις κάτι περισσότερο αν δεν αποσπαστείς από την γη. Έλα και μην φοβάσαι …

Οπότε πιάνει το μυρμήγκι, το βάζει επάνω του και αρχίζει να πετάει, όχι πολύ ψηλά μήπως φοβηθεί, ζαλιστεί και πέσει. Χωρίς να του μιλάει καθόλου, αφήνει το μυρμήγκι να βλέπει όλα εκείνα που δεν μπορούσε να δει από το έδαφος.  Μετά από λίγο, προσγειώθηκε στο έδαφος, οπότε γυρίζει και ρωτάει το μυρμήγκι, πως του φάνηκε η βόλτα.

-        Είμαι, κατάπληκτο, πραγματικά. Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος γύρω από την φωλιά μας, που ούτε καν υποψιαζόμαστε την ύπαρξη του. Δέντρα, φυτά, λίμνες, λιβάδια, βουνά και λόφοι, πραγματικά ένας παράδεισος, ενώ εμείς ζούμε με ότι βλέπουμε γύρω από την φωλιά μας και μόνο. Σε ευχαριστώ πολύ που μου άνοιξες τα μάτια. Θα πάω να μιλήσω και με τα άλλα μυρμήγκια της φωλιάς μου για να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε.

Πραγματικά, πηγαίνει στην φωλιά του, τα συγκεντρώνει και τους περιγράφει με ενθουσιασμό για όσα είδε, καταλήγοντας.

-        Αν θέλουμε λοιπόν να μάθουμε περισσότερα για την ζωή μας και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, τους κινδύνους που διατρέχουμε αλλά και τις ευκαιρίες που έχουμε για να ζήσουμε καλύτερα, δεν έχουμε παρά να πετάξουμε. Να βγάλουμε φτερά και να πετάξουμε πιο πάνω από το έδαφος. Μέχρι τώρα γνωρίζουμε όσα βλέπουμε γύρω από την φωλιά μας. Γιαυτό και δεν έχουμε εξελιχθεί καθόλου, χιλιάδες χρόνια τώρα. Δεν είναι ανάγκη να πάμε τόσο ψηλά όσο με πήγε εμένα ο αετός. Και λίγο πιο ψηλά από το έδαφος να πετάξουμε είναι σίγουρο πως θα βγούμε κερδισμένα.

Από τότε, αυτό το είδος μυρμηγκιών, έβγαλε μικρά φτερά και μπορεί να πετάει για λίγη ώρα και σε μικρές αποστάσεις, ανακαλύπτοντας ένα μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, το οποίο μπορεί να αξιοποιήσει και να ζήσει καλύτερα. Τα άλλα είδη, ακόμη είναι υποχρεωμένα να περπατάνε στο έδαφος, εδώ και χιλιάδες χρόνια.