Η χελώνα

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν μια μικρή λίμνη με ήρεμα πρασινωπά νερά, μέσα σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον, με καταπράσινους λόγους γύρω – γύρω, με ψηλά όμορφα δένδρα γεμάτα πουλάκια που κελαηδούσαν μελωδικά και μικρά ζωάκια που έπαιζαν χαρωπά απολαμβάνοντας την φύση.

Μια μέρα, ένας αϊτός πετούσε ψηλά πάνω από την λίμνη και επειδή δεν κρατούσε καλά το θήραμα του (μια μικρή χελώνα) με τα γαμψά του νύχια, του φεύγει και μετά από μια θεαματική τροχιά, η μικρή χελώνα πέφτει μέσα στην λίμνη, ευτυχισμένη γιατί απελευθερώθηκε.  Αμέσως, με την πτώση της δημιουργούνται κύματα σε όλη την λίμνη, με κέντρο το σημείο της πτώσης, που ανοίγουν συνεχώς, χτυπάνε στην όχθη της λίμνης και επιστρέφουν προς το κέντρο, ακολουθώντας και πάλι την αντίστροφη πορεία.

Αμέσως, η ηρεμία, η ησυχία και η ειρήνη που επικρατούσε στο όμορφο αυτό φυσικό περιβάλλον, διαταράχθηκαν και μαζί ταράχτηκαν

όλα τα όντα που ζούσαν μέσα στην λίμνη πάνω και κάτω από το νερό. Τα ψάρια άρχισαν να τρέχουν σαν τρελά και να πηδάνε έξω από το νερό, βγήκαν στην επιφάνεια τερατόμορφα αμφίβια όντα που ποτέ κανείς δεν τα είχε δει όπως: φίδια, βατράχια αλλά και καρχαρίες, κροκόδειλοι, δηλητηριώδη υδρόβια φυτά, ενώ αναμοχλεύτηκαν βρώμικα νερά που είχαν κατακαθίσει, λάσπες, βούρκος και  βρωμιά.

Έξω, τα ήρεμα ζωάκια έπαθαν πανικό και άρχισαν να τρέχουν σαν τρελά, τα πουλιά βουβάθηκαν και τα όμορφα ψηλά δένδρα έγειραν τα κλαδιά τους και έριξαν τα φύλλα τους. Αντί για την μουσική των κελαηδημάτων, μια απειλητική βουή ακουγόταν δυνατά που προκάλεσε ανατριχίλα σε όλα τα όντα.

Πού βρέθηκαν τόσα άσχημα δηλητηριώδη ζώα και φυτά, που βρέθηκε τόσος βούρκος και βρωμιά, πού βρέθηκαν τόσος τρόμος μέσα και έξω από την λίμνη; Πού ήταν κρυμμένη τέτοια κόλαση, ενώ απέξω έδειχνε πραγματικός παράδεισος;

Να λοιπόν που μια μικρή χελωνίτσα που έπεσε μέσα στην λίμνη, τάραξε τα νερά, τρόμαξε τα αηδιαστικά όντα που κρύβονταν κάτω από τα νερά της και τα έκαναν να βγουν στην επιφάνεια, έγινε η αιτία να φανεί  πόσο επιφανειακή και ψεύτικη ήταν αυτή η ηρεμία, η ησυχία και πόσο φαινομενικό ήταν το ειδυλλιακό περιβάλλον. Αυτή η μικρή χελωνίτσα, φανέρωσε πόσα τέρατα κρύβονταν  στην λίμνη κάτω από το νερό και πόσος φόβος και τρόμος επικρατούσε στην πραγματικότητα γύρω από αυτή.

Τώρα, κρυμμένη στον βούρκο κάτω από την επιφάνεια της λίμνης, φοβισμένη από την αναταραχή και αποφασισμένη να προστατέψει τον εαυτό της, κλείστηκε στο καβούκι της και εξασφάλισε την προστασία της, για πολλά πολλά χρόνια. Έτσι «έζησε» για  εκατοντάδες χρόνια μέσα στο καβούκι της, χωρίς να ενδιαφέρεται και να συμμετέχει σε ό,τι συνέβαινε έξω από αυτό. Εκεί, μέσα στο καβούκι της κάποτε πέθανε και σάπισε στα ήρεμα νερά και στον βούρκο του βυθού της λίμνης.